ثبت نام

 dns

 Domain Name System یا همان DNS، یکی از مهمترین موضوعات در شبکه است که فراگیری این سرویس یکی از مهمترین کارها است. برای شروع کار باید موضوعاتی را در این سرویس بررسی کنیم.

اصول کار شبکه، دانستن IP آدرس است، در کل، دو ورژن آدرس IP داریم، یکی IPV4 و دیگری IPV6 است که اگر در مورد این دو پروتکل آشنایی ندارید، می‌توانید به کتاب CCNA بنده مراجعه کنید و این دو پروتکل را به طور کامل یاد بگیرید.

لینک دانلود کتاب CCNA:

http://www.3isco.ir/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D9%87%D8%A7/ccna-routing-and-switching

سرویس DNS، این قابلیّت را به شما می‌دهد که بتوانید آدرس‌ها و نام‌های سیستم‌ها و سرورها را مدیریّت کنید.

به طور مثال، اگر یک سرور داشته باشید که نام آن، Application و آدرس آن، 10.180.0.1 باشد، کاربران برای متّصل شدن از طریق نام به سرور Application، نیازمند سرویسی هستند که این نام را به IP خود آن تبدیل کنند و همین­طور سرویس DNS می‌تواند IP را به نام تغییر دهد؛ در ادامه­ی کار با قابلیّت‌های کامل، سرویس DNS آشنا خواهیم شد.

بررسی فایل HOSTS در ویندوز:

فایلی با نام Host در ریشه­ی ویندوز وجود دارد که می­توان آن را یک عضو کوچک از سرویس DNS نامید، شما در این فایل می‌توانید آدرس و نام‌های سرورها و سیستم­های خود را به صورت دستی وارد کنید، یعنی اگر شما دو سیستم داشته باشید و بخواهید آنها را با هم شبکه کنید و این دو سیستم بخواهند از طریق نام، همدیگر را شناسایی کنند باید از این فایل در هر دو ویندوز استفاده کنید.

1

در شکل بالا وارد آدرس زیر شوید:

C:\Windows\System32\drivers\etc

در این قسمت، فایلی با نام hosts وجود دارد که اطّلاعات خود را باید در این فایل وارد کنید.

بر روی فایل مورد نظر کلیک کنید تا شکل زیر ظاهر شود و توسط Notepad، فایل مورد نظر را باز کنید تا بتوانید فایل را ویرایش کنید.

2

در شکل زیر، اطّلاعات درون فایل hosts را مشاهده می‌کنید که برای اینکه به شما کمک کند، مثالی از آدرس­‌های DNS را به شما معرّفی کرده است.

در زیر یک مثال را بررسی می‌کنیم و عملکرد آن را مشاهده می‌کنیم.

2

در شکل بالا، دو سیستم را مشاهده می‌کنید که هر دو با هم، شبکه شدند، به صورت پیش‌فرض، این دو سیستم می­توانند همدیگر رااز طریق IP ببینند، امّا از طریق اسم نمی‌توانند با هم ارتباط داشته باشند، برای اینکه این سیستم‌ها از طریق اسم همدیگر را ببینند باید در فایل Hosts که در بالا باز کردیم، متن زیر را در آخر نوشته‌ها اضافه کنید:

در سیستم 1:

192.168.1.2         system-2

در سیستم 2:

192.168.1.1         system-1

2

همانطور که در شکل زیر مشاهده می‌کنید، در System-1 باید آدرس مورد نظر سیستم زیر را وارد کنید، بعد از این کار، فایل متنی که از نوع ASCII است را ذخیره کنید و همین کار را نیز باید با تغییر آدرس در system-2 انجام دهید.

2

نکته‌ی مهم: در بعضی از سیستم‌ها به علّت اینکه دسترسی‌ها محدودتر هستند، نمی‌توانید به طور مستقیم فایل را بر روی همان فایل Hosts ذخیره کنید، برای این کار بهتر است، کلّ فایل متنی مورد نظر را Copy کنید و Notepad را به صورت زیر با کاربر Administrator اجرا کنید تا دسترسی‌های لازم را داشته باشد، بعد از اجرا، فایل متنی را در آن Past کنید و در همان آدرس بر روی همان فایل ذخیره کنید.

با این کار توانستید دو سیستم در یک شبکه workgroup را با استفاده از نام به هم متّصل کنید.

2

به مانند شکل زیر، system-1 با دستور Ping بررسی شده که این کار با موفّقیّت انجام شده است.

2

DNS های اینترنتی:

در اینترنت، خواسته و یا ناخواسته از سرور‌های DNS استفاده می‎‌کنیم، مثلاً شرکت گوگل، دارای DNS بسیار قدرتمند است که شاید آدرس IP آن که 8.8.8.8 یا 8.8.4.4 را بشناسید و یا دیده باشید، در جدول زیر بعضی از ارائه‌­دهنده­‌های سرویس DNS را مشاهده می‌کنید که از سرعت و کیفیّت خوبی برخوردارند.

 

نام سرویس­دهنده

آدرس DNS اصلی

آدرس DNS فرعی

Level31

209.244.0.3

209.244.0.4

Verisign2

64.6.64.6

64.6.65.6

Google3

8.8.8.8

8.8.4.4

DNS.WATCH4

84.200.69.80

84.200.70.40

Comodo Secure DNS

8.26.56.26

8.20.247.20

OpenDNS Home5

208.67.222.222

208.67.220.220

DNS Advantage

156.154.70.1

156.154.71.1

Norton ConnectSafe6

199.85.126.10

199.85.127.10

GreenTeamDNS7

81.218.119.11

209.88.198.133

SafeDNS8

195.46.39.39

195.46.39.40

OpenNIC9

45.32.215.96

104.238.153.178

SmartViper

208.76.50.50

208.76.51.51

Dyn

216.146.35.35

216.146.36.36

FreeDNS10

37.235.1.174

37.235.1.177

Alternate DNS11

198.101.242.72

23.253.163.53

Yandex.DNS12

77.88.8.8

77.88.8.1

censurfridns.dk13

91.239.100.100

89.233.43.71

Hurricane Electric14

74.82.42.42

 

puntCAT15

109.69.8.51

 

بعد از معرّفی DNS خارجی باید نام دومین‌های عمومی، مانند COM یا NET را نیز بررسی کنید، در جدول زیر لیستی از محبوب­ترین دومین­ها را مشاهده می‌کنید.

نام دومین

توضیحات

.com

تجاری

.org

سازمانی

.net

شبکه

.int

سازمان­های جهانی

.edu

دانشگاهی

.gov

دولتی

.mil

وزارت دفاع ایالات متّحده­ی آمریکا

همانطور که در جدول بالا مشاهده می‌کنید، چند نمونه از محبوب‌ترین دومین‌ها را مشخّص کردیم که اکثر سایت‌ها در جهان از این نام دامنه‌ها استفاده می‌کنند، البتّه نام­‌های بسیاری وجود دارد که می‌توانید با یک جستجو در اینترنت به آنها دست پیدا کنید.

نصب و راه­اندازی سرویس DNS:

برای نصب سرویس DNS وارد ویندوز سرور شوید و Server Manager را اجرا کنید و در شکل زیر بر رویAdd roles and features کلیک کنید.

2

بر روی Next کلیک کنید تا به قسمت Server Roles برسید، در این قسمت بر رویDNS Servers کلیک کنید و در پنجره­ی باز شده بر رویAdd Features کلیک کنید.

2

بعد از کلیک بر روی Add Features با پیغام اخطار زیر مواجه خواهید شد که در این پیغام به این نکته اشاره دارد که آدرس IP سرور شما به صورت دستی وارد نشده است، اگر این کار را انجام ندهید در ادامه­ی کار با مشکل مواجه خواهید شد، برای اینکه مشکلی پیش نیاید باید آدرس IP سرور را به صورت دستی وارد کنید.

2

در نوار Taskbar بر روی کارت شبکه خود کلیک راست کنید و گزینه‌ی Open Network and Sharing Center را انتخاب کنید.

2

در این صفحه بر روی کارت شبکه‌ی خود کلیک کنید؛ به صورت پیش‌فرض نام کارت شبکه‌ی شما، Ethernet0 است، اگر چنانچه از چند کارت شبکه استفاده می‌کنید باید در شکل زیر از سمت چپ بر روی Change Adaptor Settings کلیک کنید.

2

به مانند شکل زیر در پنجره­ی شماره‌ی یک بر روی Properties کلیک کنید و در قسمت شماره‌ی دو بر روی Internet Protocol Version 4، دو بار کلیک کنید و در قسمت آخر، آدرس IP شبکه‌ی خود را وارد کنید، سعی کنید آدرسی انتخاب کنید که در آینده مشکلی برای آن نداشته باشید؛ برای اینکه در کارهای خود منظّم باشید، سعی کنید آدرس‌های IP اوّل یک رنج و آخر یک رنج را برای سرور‌ها و بقیّه را برای کلاینت‌ها در نظر بگیرید، البتّه در مورد این موضوع در سرویس DHCP بیشتر توضیح خواهیم داد؛ بر روی OK کلیک کنید تا اطّلاعات ذخیره شود.

 

2

در مرحله­ی بعد باید نام سرور اصلی خود را تغییر دهید، برای انتخاب اسم نیز سعی کنید از اسم‌های کوتاه و با معنی استفاده کنید، مثلاً AD یا DC و...، البتّه انتخاب اسم بستگی به سرور دارد، چون اوّلین سرور اصولاًActive directory در نظر گرفته می‌شود و روی آن domain فعّال می‌شود، اسم آن را نیز به این صورت در نظر بگیرید.

برای تغییر نام در ویندوز سرور 2016 وارد Start شوید و PC Name را وارد کنید و به مانند شکل زیر بر روی گزینه‌ی View your PC name کلیک کنید تا شکل بعد ظاهر شود.

2

در این صفحه بر روی Rename PC کلیک کنید و نام مورد نظر خود را وارد کنید.

2

در این صفحه، نام سرور را وارد و بر روی Next کلیک کنید.

2

در این صفحه برای Restart شدن سرور بر رویRestart now کلیک کنید.

2

غیرفعّال کردن IPV6:

اگر در شبکه‌ی خود از IPV6 استفاده نمی‌کنید، بهتر است آن را در همه‌­ی سرور‌ها غیرفعّال کنید تا در ادامه­ی کار با مشکل مواجه نشوید.

وارد Start شوید و Regedit را اجرا کنید و وارد آدرس زیر شوید.

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\Tcpip6\Parameters\

به مانند شکل در صفحه‌ی مورد نظر کلیک راست کنید و از قسمت New، گزینه‌ی DWORD (32 bit) value را انتخاب و نام زیر را وارد کنید:

DisabledComponents

بعد از ایجاد، بر روی آن دو بار کلیک کنید و ffffffff را وارد کنید و سرور را Restart کنید.

2

بعد از ورود به سرور وارد Server Manager شوید و از قسمت Tools، گزینه‌ی DNS را انتخاب کنید.

2

بعد از اینکه آدرس IP را وارد کردید و نام سرور را تغییر دادید، دوباره وارد Server Manager شوید و به مانند شکل زیر در قسمت Server Roles، تیک گزینه‌ی DNS Server را انتخاب و بر روی Add Features کلیک کنید، بعد از آن بر روی Install  کلیک کنید و اگر صفحه‌ی اخطار باز شد بر روی Continue کلیک کنید.

2

بر روی Next کلیک کنید تا به قسمت Confirmation برسید، در این صفحه، تیک گزینه‌ی Restart… را انتخاب و بر روی Install  کلیک کنید.

اگر بعد از نصب، سرور Restart نشد، خودتان این کار را انجام دهید.

2

در شکل زیر سرویس DNS را مشاهده می‌کنید، این سرویس از قسمت‌های مختلفی تشکیل شده است که گزینه‌های آن را در این قسمت بررسی خواهیم کرد.

1- Forward LoOKup Zones:

این قسمت یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های سرویس DNS است که در آن می‌توانید Zone مورد نظر خود را تعریف کنید؛ منظور از Zone، همان نام دومین شما است که در قسمت‌های قبل توضیح دادیم، زمانی­که شما سرویسActive Directory  (در ادامه روی آن کار خواهیم کرد) را راه‌­اندازی می‌کنید باید یک نام دومین برای آن در نظر بگیرید، زمانی که نام را وارد می‌کنید، آن نام به صورت خودکار در قسمت Forward LoOKup Zones ایجاد می‌شود و بعد از آن، تمام اطّلاعات سرورها و کلاینت‌ها در آن وارد می‌شود.

به طور مثال در این قسمت برای شما یک Zone ایجاد می‌کنیم تا توضیحات مورد نظر را بیان کنیم.

2

بر روی Forward LoOKup Zones کلیک راست کنید و گزینه‌ی New Zone را انتخاب کنید و در صفحه‌ی باز شده بر روی Next کلیک کنید تا شکل بعد ظاهر شود.

2

در این صفحه، سه گزینه را مشاهده می‌کنید، گزینه‌ی Primary zone، یک دیتابیس کلّی از همه‌­ی اطّلاعات یک سرور است که اطلاعات در آن ذخیره می‌شود و اگر شما برای اوّلین بار می‌خواهید یک سرور DNS را راه­اندازی کنید باید این گزینه را انتخاب کنید. در ویندوز سرور، دو نوع Primary zone وجود دارد، یکی که خود Primary zone است که شما به صورت دستی، مثل الآن که انجام دادید، ایجاد می‌کنید و دیگری، Primary zone است که توسط سرور Active Directory ایجاد می‌شود.

گزینه‌ی بعدی، Secondary Zone است، همچنان که از نام آن پیداست، یک کپی از Primary Zone در یک سرور دیگر است تا بتواند هم­زمان از دو DNS سرور استفاده کند؛ با این حال اگر در هر دو سرور، اطّلاعاتی تغییر کند، در سرور دیگر نیز تغییر خواهد کرد.

گزینه‌ی آخر، یعنی Stub zone، دقیقاً همان دیتابیس Secondary Zone است، با این تفاوت که هیچ تغییری نمی‌توانید در آن ایجاد کنید.

2

بعد از انتخاب گزینه‌ی Primary zone باید نام دومین خود را وارد کنید که در اینجا برای تست، نام Test.local را وارد کردیم، شما می­توانید هر اسم دیگری، مانند Google.com یا MSN.com وارد کنید، البتّه این دومین‌ها، تنها در شبکه‌ی داخلی اعتبار دارند؛ بر روی Next کلیک کنید.

2

در این قسمت باید Zone File جدید خود را با انتخاب گزینه‌ی Create a new… و وارد کردن نام مورد نظر خود ایجاد کنید، توجّه داشته باشید اگر از قبل، Zone File ایجاد کرده باشید، می‌توانید آن را در آدرس %systemRoot%\system32\dns قرار دهید و نام آن را در قسمتUse this existing وارد کنید.

در حال حاضر، گزینه‌ی اوّل را انتخاب و بر روی Next کلیک کنید.

2

در این صفحه باید نوع Dynamic Update را انتخاب کنید، اگر شما به صورت دستی، دومین خود را ایجاد کردید، گزینه‌ی آخر را انتخاب کنید، البتّه اگر بخواهید از سرویس DHCP استفاده کنید تا بتوانید تغییرات کلاینت‌ها را در DNS ذخیره کنید باید گزینه‌ی دوّم را انتخاب کنید.

به این نوع DNS که به صورت دستی آپدیت می‌شود، به اصطلاح Non-Dynamic DNS می‌گویند که قابلیّت Update به صورت خودکار را نخواهد داشت.

گزینه‌ی آخر را انتخاب و بر روی Next کلیک کنید.

در صفحه‌ی آخر نیز بر روی Finish  کلیک کنید تا دومین مورد نظر شما یا همان، Zone جدید ایجاد شود.

نکته: تمام این مراحل تستی است، در ادامه به صورت کامل­تر روی آن بحث خواهیم کرد.

2

همانطور که در شکل زیر مشاهده می‌کنید، دومین مورد نظر ایجاد شده است؛ برای بررسی جزئیّات کار بر روی آن کلیک راست و گزینه‌ی Properties را انتخاب کنید.

2

در این صفحه و در تب General، اگر دکمه­‌ی Pause را جلوی Status کلیک کنید، این Zone غیر فعّال خواهد شد و توانایی دادن سرویس را نخواهد داشت، در قسمت Type نیز می‌توانید، نوع Zone خود را از Primary به Zone های دیگر تغییر دهید و در قسمت Zone File Name، نام Zone خود را مشاهده ‌کنید.

2

در تب SOA، گزینه‌های مختلفی وجود دارد که با هم بررسی می‌کنیم.

Serial Number: شماره‌­ای است که به دیتابیس سرویس DNS تعلّق می‌گیرد و با هر تغییر در دیتابیس، این شماره نیز تغییر خواهد کرد. در قسمت Primary Server، نام سرور اصلی DNS نوشته شده است که در اینجا، Ad است.

Responsible person: این فایل، شامل آدرس ایمیل مدیر سرور است که شامل علامت @ نیست؛ برای اینکه علامت @ یک علامت خاص است و قابل پذیرش نیست و به جای آن از نقطه استفاده می‌کنند.

2

Refresh Interval: نشان‌­دهنده‌ی مدّت زمان 15 دقیقه است که یک سرور دیگر، منتظر بررسی تغییر دیتابیس است، اگر دیتابیس تغییر کرده باشد، خود را با سرور اصلی هماهنگ می‌کند.

Retry interval: نشان­دهنده‌ی مدّت زمانی است که یک خطا در آپدیت اطّلاعات رخ داده است، برای همین تا مدّت زمان مشخّص شده، صبر می‌کند و دوباره درخواست بررسی را ارسال می‌کند.

Expiration after: مدّت زمانی برای دانلود اطّلاعات از سرور است که یک روز در نظر گرفته شده است، بعد از این زمان، اطّلاعات منطقه‌ی زمانی قدیمی حذف خواهد شد.

TTL: مدّت زمان ارتباط سرور‌های دیگر با کش سرور اصلی است که اجازه می‌دهد، اطّلاعات را از دیتابیس دریافت کند، بعد از این زمان، ارتباط نامعتبر خواهد بود.

در تب Name Servers، شما می‌توانید نام تمام DNS سرورهای خود را مشاهده کنید‌، شاید شما به علّت وسعت شبکه‌ی خود از چندین DNS سرور استفاده کنید که در این قسمت، لیست این سرورها را قابل مشاهده است.

برای اینکه سرور DNS مشخّصی را به لیست اضافه کنید باید بر روی Add کلیک کنید و نام سرور خود را وارد کنید.

2

در قسمت Zone Transfer، می‌توانید مشخّص کنید که فایل دیتابیس شما به چه سرورهایی فرستاده شود؛ طبق شکل زیر به صورت پیش‌فرض، گزینه‌ی دوّم انتخاب شده است که به این نکته اشاره دارد که یک کپی از فایل دیتابیس، تنها برای سرورهایی ارسال ‌شود که نام آنها در تب Name Server آمده باشد، در غیر این صورت، این کار امکان­پذیر نیست.

2

در تب WINS می­توانید سرور WINS خود را در لیست مورد نظر وارد کنید؛ سرویس WINS، یک سرویس قدیمی برای تبدیل IP به اسم است که فعلاً کاری با آن نداریم.

2

اگر وارد Zone جدید خود با نام Test.local شوید و در صفحه‌ی خالی کلیک راست کنید، چندین گزینه را مشاهده می‌کنید، گزینه‌یNew Host یا AAAA که در اصطلاح به آن A record نیزمی‌گویند، برای تبدیل اسم به IP کاربرد دارد که این یکی از مهمترین کارهای DNS است.

گزینه‌ی بعدی، New Alias و یا در اصطلاح عموم، CNAME است که با استفاده از این گزینه می‌توانید یک نام مستعار برای یک a record ایجاد کنید، مثلاً اگر یک سرور با نام AD با استفاده از A Record ایجاد کردید و می‌خواهید یک نام دیگر نیز به سرور Ad اختصاص دهید، می‌توانید از این گزینه استفاده کنید. بهترین مورد استفاده از این گزینه را می­توان در نرم­افزار Lync یا Exchange دید که برای نصب سرویس‌های خودشان نیاز دارند تا چند اسم را به یک سرور اختصاص دهند؛ در ادامه­ی کار به صورت عملی با این گزینه آشنا خواهید شد.

گزینه‌ی بعدی، New Mail Exchanger یا MX است که برای مشخّص کردن سرور ایمیل شبکه‌ی شما است، مثلاً اگر در شبکه‌ی خود از Exchange (ایمیل سرور) استفاده می‌کنید، می‌توانید نام آن را در این قسمت وارد کنید. این قسمت دارای اوّلویت­بندی از شماره 10 به بعد است که بر فرض، اگر در شبکه‌ی خود از چندین ایمیل سرور استفاده می‌کنید، می‌توانید برای آنها اولویت­بندی کنید.

گزینه‌ی New domain نیز برای ایجاد یک Sub domain یا دومین زیرین دومین اصلی است، مثلاً اگر، نام دومین شما Test.local باشد، با انتخاب این گزینه می‌توانید یک نام، مثلاً software به صورت Software.test.local ایجاد کنید و بعد از ایجاد آن می‌توانید نام سرور‌های زیر مجموعه­ی آن را وارد کنید.

گزینه‌ی Other New Records، خود دارای چندین گزینه است که برای کارهای خاصّی ایجاد شده‌ است.

2

تا به اینجا، گزینه‌یForward LoOKup Zones را بررسی کردیم که برای ایجاد Zone یا همان دومین شما کاربرد دارد و کار اصلی آن نیز تبدیل یک نام به آدرس IP است، یعنی اگر این سرویس فعّال نباشد و ما بخواهیم یک نام را در شبکه، Ping کنیم با مشکل مواجه خواهیم شد و این کار عملی نیست، اگر عملکرد سرویس را فرا نگرفتید، نگران نباشید، چون در ادامه به صورت یک سناریوی واقعی بر روی آن بحث خواهیم کرد.

2

بعد از بررسی forward LoOKup Zones، نوبت به بررسی Revers LoOKup zones می‌رسد؛ این گزینه برعکس گزینه‌ی اوّل عمل می‌کند و برای تبدیل IP به اسم استفاده می‌شود، برای تست این موضوع بر روی Revers LoOKup zones کلیک راست کنید و گزینه‌ی New Zone را انتخاب کنید.

2

در این قسمت که قبلاً توضیحات آن را بیان کردیم، گزینه‌ی Primary Zone را ایجاد و بر روی Next کلیک کنید.

2

در این صفحه باید ورژن IP مورد استفاده در شبکه‌ی خود را انتخاب کنید، در این قسمت IPV4 را انتخاب کنید.

2

در این قسمت باید Network ID خود را وارد کنید که در شکل زیر 10.20.30 وارد کردیم، بر روی Next کلیک کنید.

در صفحات بعد نیز بر روی Next کلیک کنید و در صفحه‌ی آخر بر روی Finish کلیک کنید.

2

اگر وارد CMD شوید و دستور nsloOKup را اجرا کنید به شما آدرس سرور DNS را می‌دهد، امّا نام آن را نمایش نمی‌دهد که برای حلّ این مشکل باید کارهای زیر را انجام دهید.

2

در این صفحه وارد Zone جدید در Reverse LoOKup Zones شوید و با کلیک راست در جای مشخّص شده، گزینه‌ی New Pointer را انتخاب کنید.

2

در این صفحه، آدرس IP سرور DNS مشخّص شده است که برای اتّصال این آدرس به نام باید بر روی Browse کلیک کنید و از قسمتForward LoOKup Zones، نام سرور را انتخاب و بر روی OK کلیک کنید.

2

بعد از ایجاد PTR یا همان، New Pointer وارد CMD شوید و دستور NSloOKup را دوباره اجرا کنید، همانطور که در شکل زیر مشاهده می‌کنید، دستور مورد نظر به خوبی عمل کرده و عملیّات تبدیل IP به اسم انجام شده است.

 2

برای اینکه بتوانید مشخّصات کامل کارت شبکه را مشاهده کنید باید از دستور ipconfig استفاده کنید؛ در شکل زیر، دستور ipconfig به تنهایی اجرا شده است و اطّلاعاتی از نام قبلی کارت شبکه که Ethernet0 است و آدرس IP، Subnet mask و Default Gateway برای شما مشخّص کرده است.

2

اگر بخواهید اطّلاعات بیشتری از شبکه به دست آورید باید از دستور ipconfig /all استفاده کنید؛ با این دستور، اطّلاعات کامل­تری از سرور به دست می‌آورید. در شکل زیر نام سرور، نام کارت شبکه و کارخانه­ی تولیدی آن به همراه مک آدرس مشخّص شده است، همچنین در این دستور می‌توانید ببینید که آیا کارت شبکه در حالت DHCP (سرویسی که در شبکه به دستگاه‌های شبکه، آدرس IP به صورت خودکار اختصاص می‌دهد) قرار دارد یا نه و یا می‌توانید سرور DNS و... را ببینید.

دستور ipconfig از سوئیچ­های دیگری نیز برخوردار است، برای اینکه همه­ی سوئیچ­های مربوط به دستور ipconfig را دریابید، تنها کافی است از دستور ipconfig ? استفاده کنید؛ همانطور که در شکل زیر مشاهده می‌کنید، دستورات زیر مجموعه­ی ipconfig مشخّص شده است، مثلاً دستور ipconfig /release برای از دست دادن آدرس IP در حالت DHCP است که در ادامه با این دستور زیاد کار خواهیم کرد و برای شما به عنوان مدیر شبکه، کارآمد خواهد بود.

2

به عنوان مثال، اگر از دستور ipconfig /displaydns به مانند شکل زیر استفاده کنید، برای شما تمام آدرس‌های DNS که در آدرس

C:\Windows\System32\drivers\etc\hosts

قرار دارد را مشخّص می‌کند.

نکته‌ی مهم: همیشه اولویّت DNS داخلی که در آدرس زیر:

C:\Windows\System32\drivers\etc\hosts

قرار دارد و تنها نیز در همان کلاینت یا سرور قرار دارد، بالاتر از DNS شبکه‌ی شما است که این موضوع می‌تواند گشایش­گر مشکلات شما در شبکه باشد.

2

تا به اینجا، ویندوز سرور 2016 را نصب کردیم و آدرس IP به آن تخصیص دادیم و اسم آن را نیز تغییر دادیم، در ادامه­ی کار، سرویس DNS را توضیح و نصب کردیم و جزئیّات آن را نیز بررسی کردیم تا در ادامه که از این سرویس استفاده می‌کنیم با مشکل مواجه نشویم.

در ادامه­ی کار می‌خواهیم سرویس DHCP را به شما معرّفی کنیم و آن را بر روی سرور نصب کنیم و جزئیّات این سرویس را نیز بیان کنیم.

2

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید